به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بانوخبر : در سرزمین نخل‌های ایستاده، جایی که گرما نه تنها با پوست، که با جان مردم عجین شده است، نسلی از دختران قد کشیده‌اند که افق نگاهشان فراتر از دیوارهای محدودیت است. دختران خوزستان، با وجود تمام ناملایمات از گرد و غبار گرفته تا محرومیت‌های زیرساختی، سرشار از ایده‌ها و رؤیاهای بزرگ‌اند؛ اما پرسش اینجاست: آیا جغرافیا و ساختار اجتماعی، اجازه شکوفایی به این استعدادها را می‌دهد؟

وقتی به آمار رتبه‌های علمی یا موفقیت‌های هنری و ورزشی استان نگاه می‌کنیم، حضور پررنگ دختران خوزستانی خیره‌کننده است. این دختران با حداقل امکانات، قله‌ها را فتح می‌کنند. با این حال، بسیاری از این درخشش‌ها در نیمه راه متوقف می‌شوند. «نبودِ اکوسیستم حمایتی» در شهرستان‌های کوچک خوزستان باعث می‌شود بسیاری از این استعدادها، یا در انزوا بمانند و یا مجبور به مهاجرت اجباری شوند؛ مهاجرتی که نه از سر شوق، که برای یافتن فرصتی برای «نفس کشیدن» است.

واقعیت تلخ این است که دختران خوزستان در کنار چالش‌های اقتصادی، با دیوارهای نادیدنی نیز دست‌ و پنجه نرم می‌کنند. در برخی مناطق، نگاه‌های سنتی به نقش دختر در خانواده، هنوز هم به عنوان اولین مانع برای تحصیلات عالی یا فعالیت‌های اقتصادی خودکفا عمل می‌کند. ازدواج‌های زودهنگام و اولویت‌بندی‌های معیشتی که تحصیل دختران را به حاشیه می‌راند، زخم‌هایی است که پیشرفت زنان استان را کند کرده است.

بانوخبر به عنوان صدای زنان خوزستان، از مسئولان استانی و متولیان حوزه بانوان مطالبه‌گری می‌کند:
۱. ایجاد مراکز رشد و کارآفرینی اختصاصی: حمایت از ایده‌های دختران در شهرهای کمتر برخوردار، به جای تمرکز صرف بر مراکز استان.
۲. بورسیه‌های هدفمند: حمایت مالی از نخبگان دختر استان برای جلوگیری از ترک تحصیل به دلیل مشکلات اقتصادی.
۳. تسهیل در دسترسی به بازار کار: فراهم کردن بستر کسب‌وکارهای خانگی و دیجیتال برای زنانی که به دلیل محدودیت‌های جغرافیایی امکان اشتغال فیزیکی ندارند.
سخن آخر اینکه دختران خوزستان، سرمایه‌هایی هستند که نادیده گرفتن‌شان، به معنایِ پشت کردن به توسعه پایدار استان است. رؤیاهای این دختران، سوختِ آینده خوزستان است. اگر این رؤیاها در بن‌بستِ فرصت‌های محدود بسوزند، فردای استان چیزی جز حسرت نخواهد بود. وقت آن رسیده است که فاصله میان «خواستن» و «توانستن» برای دختران خوزستان به حداقل برسد .