بانو خبر | اولین مرجع تخصصی اخبار بانوان خوزستان

زمان انتشار مطلب : ۱۴۰۰/۰۶/۰۳ - ۱۱:۵۹ چاپ مطلب ارسال به دوستان

پیام ها و عبرت های روز عاشورا قسمت دوم

در قسمت قبلی برخی از عبرتها و پیامهای عاشورا را بیان نمودیم. در این قسمت نیز به بیان برخی دیگر از پیام های این روز با عظمت می پردازیم. اهمیت نماز و عبادت خواندن نماز از واجبات هر مسلمانی است. ولی به پا داشتن این عمل واجب، به صورت جماعت، و در میدانی چون بیابان […]

در قسمت قبلی برخی از عبرتها و پیامهای عاشورا را بیان نمودیم. در این قسمت نیز به بیان برخی دیگر از پیام های این روز با عظمت می پردازیم.

اهمیت نماز و عبادت

خواندن نماز از واجبات هر مسلمانی است. ولی به پا داشتن این عمل واجب، به صورت جماعت، و در میدانی چون بیابان کربلا و با آن حال عطش، بدون وجود مکان مناسب و با وجود بارانِ تیر و نیزه های دشمنِ زبون، ارج و اهمیت این فریضه بیشتر نمایان می‌کند. و خواندن آن در اول وقت و هنگام ظهر بر این ارج و اهمیت، مهر تایید و تاکیدی جاودانه می‌زند. لذا غفلت و کوتاهی در نماز اول وقت از محبین اباعبدالله علیه به هیچ روی، زیبنده نیست.

توبه و بازگشت

جلوه شکوهمند این بازگشت را در رفتار «حر بن یزید ریاحی» می بینیم. آن هنگامی که سید الشهدا فریاد برآوردند: «آیا فریادرسی نیست که برای رضای خدا به فریاد ما برسد؟ آیا مدافعی نیست که که از حرم رسول خدا دفاع کند؟» و حر با شنیدن این فریاد لرزه بر اندامش افتاد و در جواب «مهاجر بن اوس» که از حال او سؤال نمود، گفت: به خدا سوگند که من خود را میان بهشت و جهنم می‌بینم وبه خدا هیچ چیز را بر بهشت اختیار نمی‌کنم، اگر چه پاره پاره شوم و مرا بسوزانند. آنگاه رکاب بر اسب خویش زد و در حالی که دو دست بر سر گذاشته بود، به خدمت امام شرفیاب شد و از عمل خویش اظهار ندامت نمود و امام گویی که گذشته او را ندیده و نمی‌دانند، او را با روی باز پذیرفتند. امام علیه‌السلام در تکریم او تا آنجا پیش رفتند که به او فرمودند تو مهمان ما هستی. جانت را برای ما به خطر مینداز!!!

 غیر از این جلوه تابناک، حافظه تاریخ، بازگشت حدود سی و دو نفر از لشکریان عمر بن سعد و پیوستن آنان را به سپاه امام ضبط نموده است. اینها همه، نشان از توفیق توبه و بازگشت دارد آن هم در آن اوضاع دشوار که قدرت تصمیم گیری انسان در آن به حداقل می‌رسد.

برپا داشتن امر به معروف و نهی از منکر

می‌دانیم که به فرمایش پیامبر در خطبه غدیر، بالاترین معروف، اطاعت از امام منصوب و معصوم است. امام علیه‌السلام انجام این فریضه‌ی مهم را، از عوامل حرکت خویش به سوی عراق بیان می‌کنند. یک روز پیش از عاشورا، بر دسته شمشیر مبارک خویش تکیه زده و با کوفیان به احتجاج پرداختند. پس از معرفی خویش، پدر، مادر، جدّ و عموی خویش، در جواب “پس چرا خون مرا حلال می دانید؟”، جواب می‌شنوند” همه آن چه را که تو گفتی ما نیز می دانیم، ولی با این وجود دست از تو برنداریم تا آن که با لب تشنه طعم مرگ را به تو بچشانیم. چرا که ما بغض و کینه از پدرت در دل داریم” کینه‌ای  که جز با قتل امام و اصحاب و خاندانش آرام نمی‌گرفت. با اینکه امام علیه‌السلام این سطح گستاخی و شرارت و فرار از سخن حق را از این لشکر پلید مشاهده می‌کنند، در روز عاشورا نیز یک بار دیگر به این فریضه عمل می‌نمایند تا شاید برای آخرین بار هم که شده حتی یک نفر از خواب جهل بیدار گشته و به سوی حق گام گذارند. حتی تا آخرین لحظه چند نفر از یارانشان را برای موعظه‌ی سپاه دشمن به نزد آنها فرستادند. اما متاسفانه نصایح آنان نیز در دل آن کوردلان اثر ننمود.

شجاعت دلیری و ایمان

عاشورا را می‌توان، مثنوی بلندی از شجاعت و دلیری و ایمان حسین علیه‌السلام و اصحاب وفادارشان دانست. طبیعی است که وقتی گروهی انگشت شمار، خود را در مقابل لشکر بی شمار دشمن مشاهده می‌کنند و به کشته شدن خویش مطمئن می‌گردند، جز ایمان استوار و عقیده پاک و شجاعت تحسین برانگیز، چیز دیگری نمی‌تواند، روحیه‌ی حتی یک لحظه ماندن در مقابل آن همه لشکر را به ایشان ارزانی دارد.

صفات پسندیده سخاوت، حیا، ادب و حریت

اصحاب امام به تبعیت از مولا و سید خویش، به زیور همه این صفات آراسته بودند و در میدان عاشورا آن را به میدان ظهور گذاردند؛ از حیا و ادب ابوالفضل العباس همان بس که هرگز برادر را، برادر خطاب نکردند بلکه ایشان را مولا و سید خود می‌خواندند و شرم و حیای ایشان که پس از قطع دستان مبارک و سرنگونی از اسب به برادرش می فرماید: مرا در میان کشته‌ها باقی بگذار، زیرا تاب دیدن روی سکینه را که از من طلب آب نموده بود، ندارم. حر نیز پس از آن که به فیض شهادت رسید، امام علیه‌السلام در حالی که خاک از چهره او بر می‌گرفتند به او فرمودند: «به راستی، تو همچنان که مادرت نامیده حر و آزاد مردی، آزاد دردنیا و آخرت». تمامی اصحاب، از زن، فرزند، جان، مال خویش چشم پوشیدند و به زر و زیور دنیا تا آن جا که در راه محبت و ارادت دوست نیاز بود، پشت پا زدند و جان خود را که عزیزترین است، بذل نمودند.

در این بخش نیز برخی پیامهای عاشورا بیان گردید در بخش بعدی عبرتهایی از روز عاشورا را بیان می‌نماییم که با تأمل در وضعیت سپاه یزید، می‌توان به آنها دست یافت.