بانو خبر | اولین مرجع تخصصی اخبار بانوان خوزستان

زمان انتشار مطلب : ۱۳۹۹/۱۰/۲۲ - ۱۲:۰۷ چاپ مطلب ارسال به دوستان

اصلاح طلبان از وعده پوشالی «وزیر زن» به «رئیس جمهور زن» رسیدند/ قول‌‎هایی که عملی نمی شود اما بزرگتر می شود!

اصلاح طلبان در خصوص عدم تحقق وعده شان در دولت عنوان می کردند که متاسفانه دولت اصلاح طلب نیست و این وعده عملی نشده است اما در شورای شهر تهران که تماما صندلی های سبز پارلمان شهری در اختیار این جناح سیاسی بود زنان جایگاهی نداشتند.

جریان اصلاحات در آستانه هر انتخاباتی به جهت اخذ آرای بانوان وعده های زنانه ای را مطرح می کند اما نگاهی به نوع این وعده ها و نتیجه عملکرد این جریان سیاسی در تحقق این موارد به خوبی نشان می دهد که این وعده ها تنها شعاری و تبلیغاتی بوده و هیچگاه اجرا نشده است.
در سال ۹۶ بود که اصلاح طلبان عنوان کردند که اگر دولت روحانی دوباره رای بیاورد یکی از وزرای کابینه وی زن خواهد بود و از این قشر در بدنه مدیریت بالایی دولت استفاده می شود. اما بعد از انتخابات و رای آوری روحانی و با وجود همه تغییر و تحولاتی که در دولت دوازدهم اتفاق افتاد این وعده عملی نشد. جالب اینجاست که تغییرات کابینه دولت روحانی تا جایی بوده است که اکنون اگر یک وزیر از دولت عزل یا کناره گیری کند دولت از حدنصاب می افتد و مجلس دوباره بایستی به وزراء رای اعتماد بدهد. اما با همه این تفاسیر بازهم هیچ زنی حتی به عنوان گزینه پیشنهادی دولت برای تصدی یکی از وزراتخانه های بی وزیر نیز مطرح نشد.
در شهرداری تهران نیز همین رویه انجام شد. اصلاح طلبان در خصوص عدم تحقق وعده شان در دولت عنوان می کردند که متاسفانه دولت اصلاح طلب نیست و این وعده عملی نشده است اما در شورای شهر تهران که تماما صندلی های سبز پارلمان شهری در اختیار این جناح سیاسی بود زنان جایگاهی نداشتند. البته به طور کاملا نمایشی و تبلیغاتی نام زنان به عنوان نامزد تصدی این پست مطرح می شد اما در عمل هیچگاه اصلاح طلبان به فعالان زن خود در این زمینه اعتماد نکردند. بی اعتمادی تا جایی بود که مردانی با کارنامه کاملا ضعیف برای این پست انتخاب شدند و نتیجه کار استعفای آنها بود اما اصلاح طلبان هیچگاه به زنان اعتماد نکردند.
حالا این جریان سیاسی در یک گامی جلوتر درحالی که هیچگاه به وعده های پیشین خود درباره زنان عمل نکرده است از کاندیدای ریاست جمهوری زن و متعاقب آن رئیس جمهور زن سخن می گوید. جالب اینجاست که این وعده سیاسی نیز کاملا تبلیغاتی و بیشتر سلبی است تا ایجابی. یعنی بیشتر از اینکه اصلاح طلبان واقعا و به طور جدی به دنبال تحقق وعده کاندیداتوری زنان باشند سعی می کنند از آن برای ضربه سیاسی به رقیب استفاده کنند.
از این روست که موضوع قانونی «رجل سیاسی» مطرح شده است و طبق معمول این جریان سیاسی با حمله به شورای نگهبان و پنهانکاری جزئیات این قانون سعی می کند با مظلوم نمایی چهره سازمان های حکومتی را مخدوش کند.
جالب اینجاست که اصلاح طلبان درحالی سنگ رئیس جمهور زن را به سینه می زنند که گزینه مطرحی نیز در این عرصه ندارند. نهایتا وقتی از کاندیدای ریاست جمهوری زن در جریان اصلاحات سخن به میان می آید این جماعت سیاسی از «معصومه ابتکار» معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری سخن به میان می آورند و وی را گزینه خود در این زمینه معرفی می کنند. این درحالی است که نگاهی به کارنامه ضعیف و جنجالی ابتکار نشان می دهد که وی در جایگاه های که چندین و چند سال مانند سازمان محیط زیست و معاون امور زنان حضور داشته است نتوانسته عملکرد مطلوبی داشته باشد و همواره نحوه مدیریت وی در این حوزه با انتقادات شدید همراه بوده است.
جالب تر این که ابتکار یکبار هم برای شهرداری تهران به عنوان نامزد زن مطرح شد و اصلاح طلبان به طور کاملا نمایشی و تبیلغاتی از وی در این عرصه نام بردند اما آش تبلیغات این جریان سیاسی آنقدر شور بود که خود ابتکار مطرح کرد که کاندیداتوری وی برای شهرداری تهران جدی نیست و کسی با وی در این حوزه صحبتی نکرده است. درواقع اصلاح طلبان نه تنها در این حوزه جدی نیستند بلکه باید گفت که گزینه مطلوبی هم در این عرصه ندارند چراکه حلقه تنگ مدیریتی زنان اصلاح طلبان شامل برخی از افراد حاشیه دار می شود که دیگران در آن جایگاهی ندارند و چرخش نخبگانی در آن صورت نمی گیرد و نیروی مطلوب جدیدی در آن به جامعه معرفی نمی شود. از این رو اصلاح طلبان به شدت در این عرصه دستشان خالی است و این به خوبی نشان دهنده آن است که این جریان سیاسی به حقوق زنان نگاه کاملا تبیلغاتی دارد و بستری وجود ندارد که افراد مستعد در این جریان سیاسی در آن حضور یافته و رشد کنند و به مدارج بالا برسند.
با این حال اصلاح طلبان به طور کاملا نمایشی و تبلیغاتی همواره نسبت به حمایت از زنان سخن می گویند اما در انتها آنچه از وعده های پرطمطراق و مبالغه آمیز باقی می ماند پوسته ای است که بعد از نمایش به کنار انداخته می شود. این جریان سیاسی نشان داده است که به طور کاملا ابزاری به ماجرای زنان نگاه می کند و این نگاه سیاسی و تبلیغاتی پس از عدم تحقق و نتیجه عمل این جماعت سیاسی به خوبی مشخص و آشکار می شود.

امیر حمزه نژاد / طنین یاس